Χωρισμός.

Σε μία άλλη κουβέντα που συμετέχω,ρωτάω τι είναι ο χωρισμός; και πως μπορεί κάποιος να τον ξεπεράσει;
Η απάντηση είναι πως βιώνεται και ξεπερνιέται όπως ο χαμός ενός δικού μας ανθρώπου.
Δηλαδή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την απώλειά του, ότι δεν θα τον ξαναδούμε. Τα υπόλοιπα θα τα κάνει ο χρόνος. Που και που θα τον θυμόμαστε, όσπου κάποια στιγμή να γίνει μία ανάμνηση.
Σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου,ναι το εχεις βιώσει και άλλες φορές, ξέρεις πως είναι, ξέρεις πως πονάει, ξέρεις....., κάντο λοιπόν, συνειδητοποίησετο, κάντο να είναι μια απλή θύμιση, ένα απλό τυχαίο συμβάν. Εμπρός λοιπόν τι σε εμποδίζει;
Μα με εμποδίζει ο χαμός, δεν χάθηκε, είναι εδώ, είναι ο συνδετικός κρίκος της ζωής μου, των πραγμάτων που αγαπώ.
Κάτι όμως πρέπει να κάνω, να βρω μια λύση, να επιλέξω, επέλεξα λοιπόν..........
"να φτιάξω ένα ολοκαίνουργιο παράθυρο, που να μην έχει σχέση με το παλαιό, με ή χωρίς εσένα μέσα" ελπίζω μόνο να αντέξει και να μην σπάσει όπως το άλλο, γιατί τότε θα χαθεί μια και καλή.