Εεεεε Φιλενάδα!!!!!!

Εεεεε Φιλενάδα!!!!!!  Ναι ξέρεις εσύ, σ΄εσένα μιλάω. Προσπάθησε να καταλάβεις. Μη τα παίρνεις όλα προσωπικά. Είπα έκανα το καλύτερο από τα χειρότερα. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι έχει ο άλλος στο μυαλό του, μη μ΄αδικείς τόσο πολύ. Προσπάθησε να καταλάβεις. Να θυμάσαι :  Όποιος χωρίς ανέμους ανεμίζεται, πάει μια ψηλά μια χαμηλά, ποτέ δεν πάει σωστά.

Δεν ξεχνώ και δεν είμαι αχάριστος, στο λέω πάλι, έπρεπε να γίνει. Σε φιλώ.

Τα καλύτερα χρόνια χαμένα, μισή ζωή χαμένη.

Πέρασαν τα χρόνια και ήταν πολλά. Έγιναν διάφορα, ξεκίνησα παιδί όταν ήμουν και τώρα λέω ότι είμαι άντρας. Έφτιαξα οικογένεια, όμορφα χρόνια, δύσκολα αλλά ωραία. Έχασα φίλους αλλά και αγαπημένα πρόσωπα. Στήριξα κόσμο, όσο πιο δυνατά μπορούσα. Έκανα λάθη, έμαθα απ΄αυτά. Αγάπησα με δύναμη και το πλήρωσα. Τίποτα μα τίποτα απ΄όλα αυτά δεν με πείραξε τόσο πολύ, όσο τ΄ότι κατάλαβα ότι όλα τα πιο πάνω δημιουργήθηκαν μέσα στο ψέμα. Ότι έγινε, έγινε απλά και μόνο για να μπορέσει κάποιος να στηριχτεί στα πόδια του στην αρχή, να ξεπεράσει τις ανασφάλειές του και στη συνέχεια να φτιάξει τη ζωή του και για το τέλος είχε κρατήσει και το καλύτερο, να ζήσει τη ζωή που είχε στερηθεί, όπως λέει. Ναι τα καταλαβαίνω όλα αυτά, αλλά αυτό που δεν μπόρεσα μέχρι στιγμής να καταλάβω, είναι γτ έπρεπε να φτάσω σε τόσο χαμηλό σημείο, ν΄απαξιωθώ, όπως είπε μια πολύ καλή φίλη μου. Να χάσω την αξιοπρέπεια μου και την αυτοεκτίμησή μου. Γιατί έπρεπε να χρησιμοποιήσει, για το τέλος  και την ψυχή μου , δεν έφτανε που χρησιμοποίησε την ζωή μου και εκμεταλλεύτηκε την καρδιά μου ; γιατί και την ψυχή μου ; για να πάψω να είμαι άνθρωπος ; Δεν υπάρχει περίπτωση, αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, δεν πρόκειται να το επιτρέψω να συμβεί. Μια άλλη καλή φίλη μου είπε : το καμένο χώμα βγάζει, έτσι και πέσει μια βροχή, τα ωραιότερα λουλούδια, που έχω δει.

Εσωτερικός - ψυχικός "πλούτος".

Μου λέει, έχεις ένα σπάνιο χάρισμα, πολύ πλούτο στη ψυχή σου. Δίνεις πολύ και πολλά. Τόσο πλούτο που έχεις μέσα σου, γιατί να πηγαίνει χαμένος. Μη τον σκορπάς, μη τον αφήνεις να πηγαίνει χαμένος. Κάνε κάτι γι΄ αυτό. Και εγώ έκανα κάτι. Καβάλησα το καλάμι; Το πήρα επάνω μου;  ούτε που ξέρω τι έκανα ακόμα και τώρα. Μόνο το τελικό αποτέλεσμα ξέρω. Πλήγωσα κάποιον που πίστευε σ΄εμένα. Ελπίζω κάποια στιγμή να καταλάβει πως ότι έκανα, ήταν το καλύτερο από τα χειρότερα που μπορούσα. Αλλά το είπα το αποτέλεσμα μετράει πάντα πλήγωσα και αυτό δεν αλλάζει.

Λυπάμαι, το ξέρω ότι λυπάσαι και εσύ, λυπόμαστε και οι δύο. 

Επένδυση.

Συνεχίζοντας την κουβέντα με τον συνομιλητή, μου λέει : ωραία ακούγονται όλα αυτά, όμως κάτι πρέπει να κάνεις, πρέπει να επενδύσεις στον εαυτό σου. Σκέφτομαι, να επενδύσω σε ποιόν; στον εαυτό μου; δεν το καταλαβαίνω και ρωτάω, μπορείτε να μου εξηγήσετε τι εννοείτε; Υπάρχεις και εσύ, έχεις και εσύ θέλω, έχεις και εσύ ζωή, δεν έχεις έρθει στη ζωή μόνο για να δίνεις αλλά και για να παίρνεις και ας έχεις κάνει λάθη που λες. Μη κατηγορείς συνέχεια τον εαυτό σου, δεν φταίς μόνο εσύ. Πως μπορείς να συγχωρείς συνέχεια και να ξεχνάς; Όσα έχουν γίνει δεν είναι αρκετά για να σου βγάλουν θυμό; Άστα λοιπόν, προχώρα για σένα, γνώρισε νέους ανθρώπους, νέες παρέες, νέα σχέση, φτιάξε μια νέα ζωή, μια ζωή για σένα, μόνο για σένα. Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται να αδικήσεις κανένα, τα ηθικά στοιχεία που έχεις δεν είναι ικανά για να κάνουν κακό, προχώρα επένδυσε σ΄εσένα, για εσένα.

Πάρτα όλα δικά σου

Χωρισμός.

Σε μία άλλη κουβέντα που συμετέχω,ρωτάω τι είναι ο χωρισμός; και πως μπορεί κάποιος να τον ξεπεράσει;
Η απάντηση είναι πως βιώνεται και ξεπερνιέται όπως ο χαμός ενός δικού μας ανθρώπου.
Δηλαδή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την απώλειά του, ότι δεν θα τον ξαναδούμε. Τα υπόλοιπα θα τα κάνει ο χρόνος. Που και που θα τον θυμόμαστε, όσπου κάποια στιγμή να γίνει μία ανάμνηση.
Σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου,ναι το εχεις βιώσει και άλλες φορές, ξέρεις πως είναι, ξέρεις πως πονάει, ξέρεις....., κάντο λοιπόν, συνειδητοποίησετο, κάντο να είναι μια απλή θύμιση, ένα απλό τυχαίο συμβάν. Εμπρός λοιπόν τι σε εμποδίζει;
Μα με εμποδίζει ο χαμός, δεν χάθηκε, είναι εδώ, είναι ο συνδετικός κρίκος της ζωής μου, των πραγμάτων που αγαπώ.
Κάτι όμως πρέπει να κάνω, να βρω μια λύση, να επιλέξω, επέλεξα λοιπόν..........
"να φτιάξω ένα ολοκαίνουργιο παράθυρο, που να μην έχει σχέση με το παλαιό, με ή χωρίς εσένα μέσα" ελπίζω μόνο να αντέξει και να μην σπάσει όπως το άλλο, γιατί τότε θα χαθεί μια και καλή.

Έχω κάτι να δώσω και κάτι να πάρω.

Είχα πάει σε μια συνάντηση και λέει ο συνομιλητής :
είμαστε μ΄έναν άνθρωπο,τόσο χρονικό διάστημα, όσο χρειάζεται για να του δώσουμε κάποια πράγματα και για να πάρουμε απ΄αυτόν αυτά που μας δίνει.
Όταν πλέον δεν έχουμε να δώσουμε-πάρουμε, τότε πρέπει να φύγουμε, δεν έχει νόημα να είμαστε μαζί του.
Το σκεφτόμουν καιρό, προσπαθούσα να το καταλάβω.
Κάποιες στιγμές το αισθανόμουν, το καταλάβαινα.
Κάποιες άλλες, αισθανόμουν μια οικειότητα περίεργη, μια αόρατη αγάπη να καλύπτει τα πάντα, ένα άγγιγμα ψυχής.
Τελικά τι υπερισχύει; πώς μπορώ να το καταλάβω; ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ ;

Let It Go

Nights in White Satin

 

With or without you

Αναρωτιέμαι.

Είναι δυνατόν να αφήσεις παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα; Είναι εύκολο να ξεχάσεις; Μπορείς να συνεχίσεις την ζωή σου σαν να μη συνέβει τίποτα; Ν΄αρχίσεις μια νέα ζωή αδιαφορώντας για τα παλιά; Αν γίνεται, ψάχνω να βρω. Ψάχνω να βρω, πως θα ζήσω χωρίς αυτά που αγαπώ, χωρίς αυτά που με δίδαξαν ν΄αγαπώ, χωρίς αυτά που ήταν η ζωή μου.