Επένδυση.

Συνεχίζοντας την κουβέντα με τον συνομιλητή, μου λέει : ωραία ακούγονται όλα αυτά, όμως κάτι πρέπει να κάνεις, πρέπει να επενδύσεις στον εαυτό σου. Σκέφτομαι, να επενδύσω σε ποιόν; στον εαυτό μου; δεν το καταλαβαίνω και ρωτάω, μπορείτε να μου εξηγήσετε τι εννοείτε; Υπάρχεις και εσύ, έχεις και εσύ θέλω, έχεις και εσύ ζωή, δεν έχεις έρθει στη ζωή μόνο για να δίνεις αλλά και για να παίρνεις και ας έχεις κάνει λάθη που λες. Μη κατηγορείς συνέχεια τον εαυτό σου, δεν φταίς μόνο εσύ. Πως μπορείς να συγχωρείς συνέχεια και να ξεχνάς; Όσα έχουν γίνει δεν είναι αρκετά για να σου βγάλουν θυμό; Άστα λοιπόν, προχώρα για σένα, γνώρισε νέους ανθρώπους, νέες παρέες, νέα σχέση, φτιάξε μια νέα ζωή, μια ζωή για σένα, μόνο για σένα. Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται να αδικήσεις κανένα, τα ηθικά στοιχεία που έχεις δεν είναι ικανά για να κάνουν κακό, προχώρα επένδυσε σ΄εσένα, για εσένα.

Πάρτα όλα δικά σου

Χωρισμός.

Σε μία άλλη κουβέντα που συμετέχω,ρωτάω τι είναι ο χωρισμός; και πως μπορεί κάποιος να τον ξεπεράσει;
Η απάντηση είναι πως βιώνεται και ξεπερνιέται όπως ο χαμός ενός δικού μας ανθρώπου.
Δηλαδή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την απώλειά του, ότι δεν θα τον ξαναδούμε. Τα υπόλοιπα θα τα κάνει ο χρόνος. Που και που θα τον θυμόμαστε, όσπου κάποια στιγμή να γίνει μία ανάμνηση.
Σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου,ναι το εχεις βιώσει και άλλες φορές, ξέρεις πως είναι, ξέρεις πως πονάει, ξέρεις....., κάντο λοιπόν, συνειδητοποίησετο, κάντο να είναι μια απλή θύμιση, ένα απλό τυχαίο συμβάν. Εμπρός λοιπόν τι σε εμποδίζει;
Μα με εμποδίζει ο χαμός, δεν χάθηκε, είναι εδώ, είναι ο συνδετικός κρίκος της ζωής μου, των πραγμάτων που αγαπώ.
Κάτι όμως πρέπει να κάνω, να βρω μια λύση, να επιλέξω, επέλεξα λοιπόν..........
"να φτιάξω ένα ολοκαίνουργιο παράθυρο, που να μην έχει σχέση με το παλαιό, με ή χωρίς εσένα μέσα" ελπίζω μόνο να αντέξει και να μην σπάσει όπως το άλλο, γιατί τότε θα χαθεί μια και καλή.

Έχω κάτι να δώσω και κάτι να πάρω.

Είχα πάει σε μια συνάντηση και λέει ο συνομιλητής :
είμαστε μ΄έναν άνθρωπο,τόσο χρονικό διάστημα, όσο χρειάζεται για να του δώσουμε κάποια πράγματα και για να πάρουμε απ΄αυτόν αυτά που μας δίνει.
Όταν πλέον δεν έχουμε να δώσουμε-πάρουμε, τότε πρέπει να φύγουμε, δεν έχει νόημα να είμαστε μαζί του.
Το σκεφτόμουν καιρό, προσπαθούσα να το καταλάβω.
Κάποιες στιγμές το αισθανόμουν, το καταλάβαινα.
Κάποιες άλλες, αισθανόμουν μια οικειότητα περίεργη, μια αόρατη αγάπη να καλύπτει τα πάντα, ένα άγγιγμα ψυχής.
Τελικά τι υπερισχύει; πώς μπορώ να το καταλάβω; ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ ;

Let It Go