Μου λέει, έχεις ένα σπάνιο χάρισμα, πολύ πλούτο στη ψυχή σου. Δίνεις πολύ και πολλά. Τόσο πλούτο που έχεις μέσα σου, γιατί να πηγαίνει χαμένος. Μη τον σκορπάς, μη τον αφήνεις να πηγαίνει χαμένος. Κάνε κάτι γι΄ αυτό. Και εγώ έκανα κάτι. Καβάλησα το καλάμι; Το πήρα επάνω μου; ούτε που ξέρω τι έκανα ακόμα και τώρα. Μόνο το τελικό αποτέλεσμα ξέρω. Πλήγωσα κάποιον που πίστευε σ΄εμένα. Ελπίζω κάποια στιγμή να καταλάβει πως ότι έκανα, ήταν το καλύτερο από τα χειρότερα που μπορούσα. Αλλά το είπα το αποτέλεσμα μετράει πάντα πλήγωσα και αυτό δεν αλλάζει.
Λυπάμαι, το ξέρω ότι λυπάσαι και εσύ, λυπόμαστε και οι δύο.
Πιστεύω, πως ότι και να έκανες και σε όποιον, δλδ τι ήταν αυτός για σένα, τι σήμαινε και τι σημαίνει όπως και το τι σημαίνεις εσύ γι αυτόν έχει να κάνει με το πόσο πληγώθηκες και τον πλήγωσες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό κει και πέρα; Ποτέ δεν είναι αργά για να δώσεις χαρά όχι μόνο σε αυτόν που πλήγωσες αλλά και σε οποιονδήποτε άλλον, φτάνει να ξέρεις ότι αυτός ή αυτοί την θέλουν και την περιμένουν και ακόμα πιο πολύ θα την εκτιμήσουν.
Μια συμβουλή...προσοχή στα καλάμια!